Co to jest jaskra

Co to jest jaskra? Jaskra to schorzenie oczu, obejmujące nerw wzrokowy. Na skutek nadmiernej produkcji cieczy wodnistej oka lub utrudnionego jej odpływu, dochodzi do wzrostu ciśnienia śródgałkowego. Uciskany nerw wzrokowy podlega nieodwracalnemu zanikowi, co ostatecznie prowadzi do trwałej utraty wzroku. Dlatego tak ważne jest jak najszybsze rozpoznanie jaskry i wdrożenie leczenia.

Niestety – jaskra często przebiega bezobjawowo lub daje objawy niespecyficzne, mylone niekiedy z innymi schorzeniami wzroku. Jaskra jest jedną z najczęstszych przyczyn ślepoty na świecie, warto zatem przyjrzeć się bliżej tej groźnej chorobie.

Jaskra pierwotna – przyczyny choroby

Podstawowy podział jaskry obejmuje klasyfikację na postać pierwotną i wtórną jaskry. Czym jest jaskra wrodzona? To choroba o podłożu genetycznym, rozwijająca się już w życiu płodowym. Ujawnia się w pierwszych latach życia dziecka lub w wieku młodzieńczym. Szczególnie trudna do zdiagnozowania jest jaskra w pierwszych trzech latach życia dziecka, co wiąże się z niespecyficznością objawów oraz utrudnioną diagnostyką u malucha. Jaskra pierwotna może dotyczyć także obciążonych rodzinnie osób dorosłych. Obejmuje wtedy obydwie gałki oczne. Osoby z jaskrą w rodzinie powinny poddawać się profilaktycznym badaniom wzroku co 12 miesięcy, od ukończenia 40. roku życia.

Najczęstszą postacią jaskry pierwotnej jest jaskra otwartego kąta przesączania, rzadziej spotykana jest jaskra pierwotna z zamkniętym kątem przesączania. Czynniki ryzyka jaskry pierwotnej to:

  • wiek powyżej 40. roku życia,
  • krótkowzroczność,
  • niskie lub wysokie ciśnienie tętnicze,
  • cukrzyca,
  • choroby siatkówki,
  • zaburzenia krążenia krwi (miejscowe lub ogólnoustrojowe).

Jaskra pierwotna dotyczy przypadków ograniczonych do wzrostu ciśnienia śródgałkowego, bez towarzyszących innych schorzeń oczu lub ogólnoustrojowych. Choroba przez długi czas przebiega bezobjawowo, z czasem pojawiają się niespecyficzne objawy: bóle głowy, okresowe zaburzenia widzenia, bóle oczu i ich okolic czy kłucie i łzawienie oczu.

Jaskra wtórna – powikłanie innych chorób

Jaskra wtórna najczęściej dotyczy tylko jednego oka i wynika ze wzrostu ciśnienia wewnątrzgałkowego, spowodowanego schorzeniami oczu lub chorobami ogólnoustrojowymi. Jaskra wtórna, podobnie jak postać pierwotna, dzieli się na jaskrę z zamkniętym lub otwartym kątem przesączania. Najczęstsze przyczyny jaskry wtórnej to:

  • urazy oka i krwawienia wewnątrzgałkowe,
  • miażdżyca lub cukrzyca,
  • stany zapalne błony naczyniowej oka,
  • zmiany w obrębie soczewki,
  • kumulacja amyloidu czy melatoniny w oku,
  • zaćma

Zarówno postaci pierwotnej jaskry, jak i jaskrze wtórnej, nie można zapobiec. Kluczowe jest zatem jak najwcześniejsze zdiagnozowanie choroby i wdrożenie skutecznego leczenia. Na czym polega diagnostyka i terapia jaskry?

Jak rozpoznać jaskrę i jak ją leczyć?

Badania przesiewowe, mające na celu rozpoznanie jaskry, to ocena tarczy nerwy wzrokowego, pomiar ciśnienia wewnątrzgałkowego, badanie pola widzenia. Wykonuje się również gonioskopię w celu oceny struktury kąta przesączania.

Mimo trudności w rozpoznaniu jaskry w oparciu o objawy kliniczne, nowoczesne metody diagnostyczne umożliwiają uzyskanie jednoznacznej odpowiedzi co to jaskra i na jakim etapie zaawansowania jest choroba.

Terapia jaskry polega na stosowaniu miejscowym leków obniżających ciśnienie wewnątrzgałkowe. Niekiedy wymagany jest zabieg chirurgiczny – tradycyjna operacja lub zabieg laserowy. Takie procedury mają na celu ograniczenie syntezy płynu śródgałkowego lub ułatwienie jego odpływu.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *