Jaskra wtórna

Jaskra to podstępna choroba oczu, często przebiegająca bezobjawowo i mogąca prowadzić do trwałej utraty wzroku. U jej podstaw leży wzrost ciśnienia wewnątrzgałkowego, generowany nadmierną produkcją cieczy wodnistej lub utrudnionym jej odpływem.

Podwyższone ciśnienie śródgałkowe powoduje ucisk na nerw wzrokowy, a w konsekwencji – jego zanik i utratę wzroku. Jaska może występować jako choroba pierwotna, uwarunkowana genetycznie i dotycząca obydwu oczu. Jedną z postaci jaskry pierwotnej jest jaska wrodzona, rozwijająca się w życiu płodowym i objawiająca się w pierwszych latach życia dziecka lub w wieku młodzieńczym. Innym typem choroby jest jaskra wrodzona, obejmująca swym zasięgiem zazwyczaj jedno oko i wynikająca z obecności innego schorzenia. Co to jest jaskra wrodzona?

Wtórna jaskra – przyczyny choroby

Jaskra wtórna to postać jaskry spowodowana innym schorzeniem oczu lub ogólnoustrojowym, prowadzącym do wzrostu ciśnienia wewnątrzgałkowego. Podstawowy podział jaskry wtórnej obejmuje jaskrę wtórną zamkniętego kąta oraz jaskrę wtórną otwartego kąta przesączania.

Jaskra wtórna zamkniętego kąta przesączania dotyczy problemów z odpływem cieczy wodnistej oka z gałki ocznej do utkania beleczkowego i kanału Schlemma. Kąt przesączania jest zamknięty na skutek niedrożności mechanicznej, spowodowanej np. zrostami czy guzami lub blokującą nasadą tęczówki. Inne przyczyny to stany zapalne, podwichnięcie soczewki lub małoocze. Najczęściej jaskra wtórna z zamkniętym kątem przesączania wynika ze zmian naczyniowych spowodowanych miażdżycą, cukrzycą oraz zwężeniem naczyń krwionośnych szyjnych i kręgowych. Klasyfikacja tego typu postaci jaskry obejmuje:

  • jaskrę wywołaną zapaleniem przedniego odcinka błony naczyniowej oka,
  • jaskrę wywołaną blokiem rzęskowo–tęczówkowo–soczewkowym,
  • jaskrę wywołaną chorobami przedniego odcinka oka,
  • jaskrę wywołaną nieprawidłowościami w obrębie soczewki oka,
  • jaskrę wywołaną rozrostem naczyń krwionośnych w obrębie kąta przesączania i nasady tęczówki.

Jaskra wtórna otwartego kąta przesączania przebiega z otwarty kątem, ale z nieprawidłowościami w budowie kanału beleczkowego i dalszych odcinków odpływu cieczy wodnistej z gałki ocznej. Jaskra fakolityczna towarzyszy zaćmie i polega na przenikaniu do cieczy wodnistej oka białek soczewki. Powoduje to zmętnienie soczewki i blokadę odpływu cieczy wodnistej. Postać barwnikowa jaskry z kolei spowodowana jest uwalnianiem barwnika melaniny z tęczówki, zaś jaskra torebkowa wynika z gromadzenia złogów amyloidu na skutek pojawienia się nieprawidłowych komórek nabłonkowych w oku. Rzadsze przyczyny wtórnej jaskry z otwartym kątem przesączania spowodowane są zapaleniem błony naczyniowej oka czy urazami i krwawieniem.

Leczenie jaskry wtórnej

Jaskra wtórna bywa niekiedy trudna do wyleczenia, co wynika z towarzyszących chorób o zasięgu lokalnym, ograniczonym jedynie do narządu wzroku, lub ogólnoustrojowym. Najczęściej wymagane jest długotrwałe, złożone leczenie, bazujące na terapii choroby podstawowej, która przyczyniła się do rozwoju jaskry wtórnej.

Leczenie najczęściej polega na stosowaniu miejscowych leków obniżających ciśnienie wewnątrzgałkowe: beta-adrenolityków, adrenomimetyków, inhibitorów anhydrazy węglanowej, prostaglandyn, parasympatykomimetków, leków osmotycznie czynnych. Inne metody terapii to zabiegi chirurgiczne. Najważniejsze z nich to:

  • zabiegi przywracające naturalne drogi odpływu cieczy wodnistej – iridektomia,
  • naturalne przetoki filtracyjne – sklerostomia,
  • sztuczne przetoki filtracyjne – operacje setonowe,
  • zabiegi zmniejszające produkcję cieczy wodnistej – cyklodiatermia, cyklofotokoagulacja, cyklokrioterapia.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *